kendin gidiyorken,
bana kal dedin.
ne gidebildim seninle,
nede gelebildim senden.
terkederken,
hayatımda çıkma dedin.
bir hayat kurdum,
senden oluşan
ve yaşattım seni,
bende kalan..
sonbahara verdim,
gözlerinin yerini
ve zaten nefesindi rüzgar.
ancak deniz deli olabilirdi,
duyguların kadar..

yağmurlara yıkattım kalbimi,
yokluğunda.
yıldızlara gönül verdim,
bana göz kırpan.
Aşk adına yazdım,
sana ait mısralarımı
ve dinledim
buruk şarkılarını.
çiçeklere sığdıramadım,
kokunu..
birde halini soramadım
martılardan..
yollar hesap sorar oldu,
hatıralardan..
yürürken dik duramadım,
utancımdan..

senden bir şehir yarattım
sensizlik ve hüzün kokan.
adını İstanbula verdim
sana en çok yaraşan...